Sakrament namaszczenia chorych jest sakramentem umocnienia, pocieszenia i nadziei dla osób dotkniętych ciężką chorobą lub podeszłym wiekiem. Przez modlitwę Kościoła i namaszczenie świętym olejem Chrystus umacnia chorego swoją łaską, obdarza go pokojem, dodaje sił do znoszenia cierpienia, a w razie potrzeby odpuszcza również grzechy.
Sakrament ten nie jest przeznaczony wyłącznie dla osób znajdujących się u kresu życia, lecz dla wszystkich wiernych, którzy z powodu ciężkiej choroby lub podeszłego wieku potrzebują szczególnej pomocy Boga.
W naszej parafii sakrament namaszczenia chorych jest udzielany:
- w kościele podczas Mszy Świętych sprawowanych 11 lutego (we wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes, czyli Światowy Dzień Chorego);
- podczas wizyty kapłana w domu chorego, po wcześniejszym zgłoszeniu przez osobę chorą lub jej najbliższych.
Ponadto kapłan odwiedza chorych z comiesięczną posługą sakramentalną, udzielając sakramentu pokuty i pojednania oraz Komunii Świętej w każdy pierwszy piątek miesiąca.
Do comiesięcznej posługi kapłana można zgłaszać osoby chore po każdej Mszy Świętej w zakrystii lub telefonicznie w kancelarii parafialnej pod numerem: 07555 842 268.
Katechizm Kościoła Katolickiego o sakramencie namaszczenia chorych
1526 „Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone” (Jk 5,14-15).
1527 Sakrament namaszczenia chorych udziela specjalnej łaski chrześcijaninowi, który doświadcza trudności związanych ze stanem ciężkiej choroby lub starości.
1528 Stosowny czas na przyjęcie świętego namaszczenia zachodzi wtedy, gdy wiernemu zaczyna grozić niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości.
1529 Za każdym razem, gdy chrześcijanin zostaje dotknięty ciężką chorobą, może otrzymać święte namaszczenie; również wtedy, gdy już raz je przyjął i nastąpiło nasilenie się choroby.
1530 Sakramentu namaszczenia chorych mogą udzielać tylko kapłani (prezbiterzy lub biskupi). Przy jego sprawowaniu używają oni oleju poświęconego przez biskupa lub – w razie potrzeby – przez samego prezbitera, który celebruje ten sakrament.
1531 Istota celebracji tego sakramentu polega na namaszczeniu czoła i rąk chorego (w obrządku rzymskim) lub innych części ciała (w obrządkach wschodnich). Namaszczeniu towarzyszy modlitwa liturgiczna kapłana, który prosi Boga o udzielenie choremu szczególnej łaski.
1532 Skutkami specjalnej łaski sakramentu namaszczenia chorych są:
- zjednoczenie chorego z męką Chrystusa dla jego własnego dobra oraz dla dobra całego Kościoła;
- umocnienie, pokój i odwaga do chrześcijańskiego przeżywania cierpień choroby lub starości;
- przebaczenie grzechów, jeśli chory nie mógł go otrzymać przez sakrament pokuty;
- powrót do zdrowia, jeśli służy to dobru duchowemu;
- przygotowanie na przejście do życia wiecznego.